เงาะ (อังกฤษ:Rambutan; เป็นไม้ผลเมืองร้อน มีถิ่น กำเนิดในประเทศอินโดนีเซีย และมาเลเซีย โดยทั่วไปเงาะ เป็นไม้ผลที่เจริญเติบโตได้ดี ในบริเวณที่มีความชื้นค่อนข้างสูง เงาะในประเทศไทย จึงนิยมปลูกในบริเวณภาค ตะวันออกและภาคใต้ อาทิ พันธุ์สีทอง พันธุ์น้ำตาลกรวด พันธุ์สีชมพู พันธุ์โรงเรียน และพันธุ์เจ๊ะมง เป็นต้น แต่ พันธุ์เงาะที่นิยมปลูกเป็นการค้า มีแค่ 3 พันธุ์ คือ พันธุ์โรงเรียน พันธุ์สีทอง และพันธุ์สีชมพู ส่วนพันธุ์อื่นๆ จะมีปลูก กันบ้างประปรายและโดยมากมักใช้เพื่อบริโภคในครัวเรือน หรือใช้ประโยชน์ เพื่อการศึกษาทางวิชาการ ในอดีตประ เทศที่ผลิตและส่งออกรายใหญ่ได้แก่ ไทย มาเลเซียและ อินโดนีเซีย แต่ปัจจุบันพบว่าประเทศผู้ผลิตใหม่ เช่น ออสเตรเลีย และฮอนดูรัส ได้เข้ามามีส่วนแบ่งในตลาด]เพิ่มมากขึ้น

ลักษณะทั่วไป
เงาะเป็นไม้ผลยืนต้นขนาดกลางถึงขนาดใหญ่ ชอบอากาศร้อนชื้น อุณหภูมิที่เหมาะสม อยู่ในช่วง 25 – 30° C ความชื้นสัมพัทธ์สูงประมาณ 75 – 85 % ดินปลูกที่เหมาะสมควรมีค่าความเป็นกรดเป็นด่าง (ค่า pH) ของดินประมาณ 5.5 – 6.5 และที่สำคัญควรเลือกแหล่งปลูกที่มีน้ำเพียงพอตลอดปี เงาะเป็นไม้ผลที่มีระบบรากหาอาหารลึกประมาณ 60 – 90 เซนติเมตรจากผิวดินจึงต้องการสภาพแล้งก่อนออกดอกติดต่อกัน ประมาณ 21 – 30 วัน เมื่อต้นเงาะผ่านสภาพแล้งและมีการจัดการน้ำอย่างเหมาะสมเงาะจะออกดอก ช่วงพัฒนาการของดอก (ผลิตดอก – ดอกแรกเริ่มบาน) ประมาณ 10 – 12 วัน ดอกเงาะจะทยอยบานจากโคนช่อไปหาปลายช่อ ใช้เวลาประมาณ 25 – 30 วัน จึงจะบานหมดช่อ อกเงาะมี 2 ชนิด คือ ดอกตัวผู้และดอกสมบูรณ์เพศ ต้นที่มีดอกตัวผู้จะไม่ติดผล ส่วนต้นที่มีดอกสมบูรณ์เพศนั้นเกสรตัวผู้ไม่ค่อยแข็งแรง ต้องปลูกต้นตัวผู้แซมในสวนเพื่อเพิ่มละอองเกสรหรือฉีดพ่นฮอร์โมนพืชเพื่อช่วยให้เกสรตัวผู้แข็งแรงขึ้น

วิธีการปลูกทำได้ทั้งการขุดหลุมปลูกซึ่งเหมาะกับพื้นที่ที่ยังไม่มีการวางระบบน้ำไว้ก่อนปลูก วิธีนี้ดินในหลุมจะช่วยเก็บความชื้นได้ดีขึ้น และสามารถปลูกโดยวิธีไม่ต้องขุดหลุม(ปลูกแบบนั่งแท่นหรือยกโคก) เหมาะกับพื้นที่ฝนตกชุก วิธีการนี้ระบายน้ำดีน้ำไม่ขังโคนต้น แต่ต้องมีการวางระบบน้ำไว้ก่อนปลูก ซึ่งต้นเงาะจะเจริญเติบโตเร็วกว่าการขุดหลุม ทั้งนี้จุดเน้นที่สำคัญในการปลูก

DVD มาจากคำว่า Digital Vidio Dise บริษัท Toshiba เสนอชื่อเต็มของดีวีดีใหม่นี้ว่า “Digital Versatile Dise” ต่อมาได้รับการบัญญัติศัพท์จากราชบัณฑิตยสถาน ให้ใช้ว่าแผ่นดิจิทัลเอนกประสงค์ หรือ Digital Versatile Dise เป็นเทคโนโลยีการจัดเก็บข้อมูล ภาพและเสียง (วีดิทัศน์) ข้อมูลคอมพิวเตอร์ที่มีความจุสูงกว่าซีดีธรรมดา การใช้ดีวีดีจะใช้ในงานเกี่ยวกับด้านบันเทิง ใช้เก็บข้อมูลในรูปดิจิทัล (ข่าวสารสำนักหอสมุดกลาง 2546 : 28)

ความเป็นมาของดีวีดี ปี 1993 สิบปีหลังจากมีการนำแผ่นซีดีมาสู่ตลาด บริษัท Nimbus ได้สาธิตแผ่นซีดีความหนาสองเท่า (double-density CD) ในปี 1993 ทำให้บริษัท Philips, Sony, และ Toshiba ใช้เทคโนโลยีซีดีกับขนาดของหลุมบนแผ่นในขนาดเล็กลงกว่าเดิม เพื่อทำให้แผ่นซีดีสามารถบรรจุข้อมูลได้มากขึ้นเป็นสองเท่า แต่ไม่บรรลุผลเท่าที่ควรทำให้บริษัท Philipe ผู้ถือสิทธิบัตรไม่รับประกันถึงความใช้แทนกันได้ตามมาตรฐาน ทำให้มีความคิดที่จะพัฒนาระบบใหม่ขึ้นมาใช้แทนในปี 1994 บริษัทด้านบันเทิงของฮอลิวูด 7 บริษัท ได้แก่ Colubia Picture (Sony), Disney, MCA/Universal (Matsushita), MGM/UA, Paramount, Viacom และ Warner Brothers (Time Warner) ได้เรียกร้องให้มีมาตรฐานเดียวกันของแผ่นบันทึกที่สามารถใช้ร่วมกันได้ทั่วโลก สำหรับการบันทึกภาพยนตร์ระบบดิจิตอล 16 ธันวาคม 1994 บริษัท Philipe และ Sony ได้แยกตัวเป็นอิสระประกาศมาตรฐานของตนออกมาในรูปแบบของแผ่นซีดีมัลติมีเดีย MMCD : MultiMedia CD) ความจุ 3.7 พันล้านไบต์ ทำให้อีกหนึ่งเดือนต่อมาในวันที่ 24 มกราคม 1995 บริษัทต่างๆ ที่เหลือได้ร่วมกันเสนอถึงมาตรฐานที่แตกต่างออกไป คือ มาตรฐานความหนาแน่นสูง (SD : superdensity) โดยแผ่นหนึ่งจะใช้ได้ 2 ด้านและมีความจุ 5 พันล้านไบต์ในแต่ละด้านค่ายของแผ่น SD นำโดย 7 บริษัท ได้แก่ Hitachi, Matsushita (Panasonic), Pioneer, Mitsubishi, Victor (JVC), Thomson (RAC/GE), และ Toshiba แผ่น SD นี้ได้รับความสนใจจากบริษัทผู้ผลิตเครื่องไฟฟ้าในบ้านและบริษัทภาพยนตร์ต่างๆ ประมาณ 10 บริษัท ทำให้บริษัท Philipe และ Sony ต้องหาพันธมิตรรวบรวมได้ 14 บริษัท ซึ่งส่วนมากจะเป็นผู้ผลิตอุปกรณ์ฮาร์ดแวร์ ไม่มีกลุ่มใดได้รับความสนใจจากบริษัทคอมพิวเตอร์ใหญ่ๆ ความสนใจระยะนี้มุ่งเน้นไปยังความบันเทิงSony ได้ยอมรับมาตรฐานนี้แต่ไม่ยอมเข้าร่วมในการผลิต และประกาศจะออกมาตรฐานที่สามต่อไปอีก บริษัท Philipe และ Sony ได้เปรียบบริษัทอื่นๆ ในการที่ได้ถือครองลิขสิทธิ์ เทคโนโลยีซีดี และหวังจะรวมเทคโนโลยีนี้เข้ากับมาตรฐานใหม่ที่จะออกมาให้มากที่สุดเท่าที่จะมากได้ ในขณะที่บริษัทต่างๆ ในค่ายของแผ่น SD วางแผนที่จะใช้เทคโนโลยีที่จดสิทธิบัตรไว้แล้ว

ลักษณะของแผ่น DVD
DVD เป็นพลาสติกซึ่งมีขนาดเท่ากับแผ่นซีดีทั่วไป แต่มากด้วยความจุจำนวนชั้นข้อมูลก็มากกว่า มี 2 ขนาด คือ ขนาด 12 เซนติเมตร และ 8 เซนติเมตร บันทึกข้อมูลได้ 2 ด้าน มีความหนา 1.2 มิลลิเมตร มีขนาดความจุตั้งแต่ 4.7 – 17 GB ซึ่งมากกว่าแผ่นซีดีธรรมดาถึง 25 เท่า น้ำหนักของแผ่นเพียง 13-20 กรัม ความยาวของหลุมเล็กและระยะระหว่างร่องในการบันทึกน้อยกว่าแผ่นซีดี คือ 0.74 ไมโครคอมพิวเตอร์ และขนาดหลุมที่ใช้เก็บข้อมูลที่มีขนาดเล็กกว่า และลักษณะของหลุมที่แคบกว่า รวมถึงจำนวนชั้นของการเก็บข้อมูลที่มีมากกว่าด้วย คือมีความยาวของหลุม 0.40 ไมครอน ระยะห่างระหว่างหลุม 0.74 และใช้ความยาวของคลื่นแสงที่ใช้อ่าน635-650 นาโนมิเตอร์ส่วนชั้นของข้อมูลของแผ่นดีวีดี จะมีชั้นฐานที่ทำด้วยพลาสติกคาร์บอเนตหนา 0.6 มิลลิเมตร 2 ชั้น ติดผนึกกันจนมีความแข็งแรง และไม่สั่นคลอน เมื่อเกิดการอ่านข้อมูลแต่ละชั้นข้อมูลบรรจุได้ 1 หรือ 2 ชั้น ข้อมูลชั้นแรกเรียกว่าชั้น 0 (Layer 0) จะอยู่ใกล้ที่สุดจากด้านหน้า ของแผ่นข้อมูล ชั้นที่ 2 เรียกว่า ชั้น 1 (Layer 1) จะอยู่ไกลออกไป ถ้าแผ่นข้อมูลชั้นเดียวจะเคลือบด้วยอลูมินัม เพื่อให้สามารถสะท้อนแสงเลเซอร์ออกมา และส่งกลับไปยังเครื่องเพื่อการอ่านข้อมูล ส่วนแผ่นข้อมูล 2 ชั้น จะเคลือบด้วยอลูมินัมที่สามารถสะท้อนแสงได้ครึ่งเดียว เพื่อให้เลเซอร์และผ่านไปอ่านชั้นที่ 2 ได้ ส่วนความเร็วในการส่งผ่านข้อมูลเฉลี่ย 4.69 เมกะบิตต่อวินาที หรือสูงสุด 100 เมกะบิตต่อวินาที (ข่าวสารสำนักหอสมุดกลาง 2546 : 29)

ประเภทของ DVD
แผ่นดีวีดีจะมีทั้งแผ่นที่บันทึกข้อมูลด้านเดียว/ชั้นเดียว และแผ่นที่บันทึกข้อมูลสองด้าน/สองชั้น โดยสามารถแบ่งประเภทออกได้เป็น 4 ประเภทดังนี้1. แผ่นด้านเดียว/ชั้นเดียว หรือ dvd-5 (Single Sided/Single Layer) บรรจุข้อมูลได้ 4.7 GB เหมาะสำหรับที่จะบรรจุข้อมูลที่ไม่มาก สามารถที่จะบรรจุลงแผ่นขนาดนี้ได้2. แผ่นด้านเดียว/สองชั้น หรือ dvd-9 (Single Sided/Dual Layer) บรรจุข้อมุลได้ 8.5 GB ส่วนมากจะพบในแผ่นที่มีความจุมากๆ มีความยาวเกิน 2 ชั่วโมง หรือมีข้อมูลเสียงซับซ้อน หลายระบบ ไม่สามารถเก็บข้อมูลชั้นเดียวได้3. แผ่นด้านเดียว/ชั้นเดียว หรือ dvd-10 (Double Sided/Single Layer) บรรจุข้อมูลได้ 9.4 GB เป็นแผ่นที่พบในยุคแรกๆ ปัจจุบันไม่ค่อยผลิตแล้ว4. แผ่นด้านเดียว/สองชั้น หรือ dvd-18 (Double Sides/Dual) บรรจุข้อมูลได้ประมาณ17-18 GB เป็นแผ่นที่มีความจุสูงสุด ในปัจจุบันใช้สำหรับข้อมูลที่มีความยาวมากๆ

ปัจจุบันรูปแบบลักษณะเฉพาะของ DVD แบ่งเป็นชุด 6 แบบ (Books) ได้แก่Book A : DVD-ROM : ระบุคุณลักษณะเฉพาะทางกายภาพของดีวีดี โดยรวมถึงรายละเอียดและรูปแบบของกายภาพของแผ่นระบบแฟ้ม (UDF&ของดีวีดี ได้มีประกาศออกมาอย่างเป็นทางการว่า UBF Bridge) ซึ่งใช้กับคอมพิวเตอร์ กิจการสร้างความบันเทิง เช่น วีดิโอเกมส์ ซึ่งต้องการความจุสูง และใช้ได้ดีกว่าการใส่ลงในแผ่น Realistic video contentBook B : DVD-Video : ระบุถึงการประยุกต์ด้านภาพ ใช้เก็บภาพอย่างเดียว ไม่ได้บรรจุเสียงลงไป และใช้กับเครื่องเล่นสำหรับดีวีดี-วีดิโอทั่วไปBook C : DVD-Audio : ระบุถึงการประยุกต์ด้านเสียง เข้ามาเมื่อเดือนเมษายน 2542 ใช้สำหรับบันทึกเพลง มีคุณภาพสูงกว่าซีดี มีความยากของแผ่นฟังได้นาน 2 ชั่วโมง ในระบบเสียงเซอร์ราวด์รอบทิศทาง และ 4 ซม. ในระดับเสียงสเตอร์ริโอBook D : DVD-R : (write - one) : ระบุถึงส่วนขยายของรายละเอียดทางกายภาพและระบบแฟ้ม ซึ่งสามารถบันทึกได้แต่ไม่สามารถลบข้อมูลทับข้อมูลนั้นได้Book E : DVD –RAM (rewritable) : ระบุถึงส่วนขยายของรายละเอียดทางกายภาพและระบบแฟ้มโดยสามารถบันทึกทับข้อมูลได้หลายครั้งBook F: DVD-RW (rewritable) : ดีวีดีบันทึกทับได้
แหล่งที่มา www.student jura.com

คอมพิวเตอร์
เป็นอุปกรณ์สำคัญของการทำงานในสำนักงานอัตโนมัติอย่างหนึ่งซึ่งคอมพิวเตอร์นี้ จะอำนวยความสะดวกในการทำงานในสำนักงานต่าง ๆ เช่น งานด้านเอกสาร การเก็บรวบรวมข้อมูล ข่าวสารต่าง ๆ การติดต่อสื่อสาร และอื่น ๆ ผ่าน Software ที่ใช้งานร่วมกันกับเครื่องคอมพิวเตอร์ตัวอย่างการใช้อุปกรณ์สำนักงานร่วมกันตัวอย่างการใช้อุปกรณ์สำนักงานร่วมกันของเครื่องคอมพิวเตอร์ในระบบสำนักงานอัตโนมัติสามารถทำได้โดยเครื่องคอมพิวเตอร์ในแต่ละเครื่อง ที่ติดต่อกันผ่านระบบ Lan สามารถใช้อุปกรณ์ร่วมกันได้ ดังตัวอย่างการไหลเวียนของเส้นสีน้ำเงินเป็น การส่งสัญญานจากเครื่องคอมพิวเตอร์ที่อยู่ด้านบนผ่าน LanCard Switching เข้าไปสั่งให้อุปกรณ์สำนักงาน คือ เครื่องพิมพ์ สแกนเนอร์ ทำงานโดยผ่านทางเครื่องคอมพิวเตอร์ที่อยู่ด้านล่าง ซึ่งได้ติดตั้งอุปกรณ์สำนักงานดังกล่าวไว้แล้ว

LanCard เป็นอุปกรณ์ที่ใช้ในการติดต่อสื่อสารกัน ระหว่างเครื่องคอมพิวเตอร์ซึ่งเครื่องคอมพิวเตอร์ทุกเครื่องจะต้องมี LanCard เพื่อให้สามารถติดต่อกันได้โดยจะใช้ร่วมกันกับอุปกรณ์อื่น ๆ เช่น สายเคเบิล Hub/Switching เป็นต้น
สวิทย์ซิ่ง
Switching/Hub เป็นอุปกรณ์ที่ใช้ในการเชื่อต่อกันระหว่าง สายเคเบิลที่พ่วงต่อกับ LanCard ของเครื่องคอมพิวเตอร์ต่าง ๆ เพื่อรวมกันเป็นชุดเพื่อให้สะดวกและง่ายต่อการใช้งาน ขนาดของ Switching/Hub มีหลากหลายขนาดด้วยกันแล้วแต่ว่าจะมีเครื่องคอมพิวเตอร์ที่ใช้งานในระบบมากน้อยเพียงได และต้องการใช้ความเร็วในการประมวลผลของระบบเท่าไร ก็สามารถกำหนดตามความต้องการได้